Liesbeth en ik kenden elkaar al — zij had me op weg geholpen richting een nieuwe carrière, ik had haar geholpen nadenken over de hare. Toen ze besliste om zelfstandig te gaan als loopbaanbegeleidster en een website nodig had, was de deal snel gemaakt.
Van betalen wou ze niets weten. Dat heb ik geaccepteerd.
Eerste vraag die ik haar stelde: kijk eens rond op het web, geef me een idee van wat je aanspreekt. Kleuren, lettertypes, navigatie, opbouw — gewoon wat je gevoel doet. Op basis van die input een proof of concept gebouwd. Dat viel meteen in de smaak — kleuren, layout, het gevoel. Alles klopte van bij het begin.
Daarna gewacht op de fotograaf. Finale foto's en teksten gekregen, geïmplementeerd, hier en daar bijgepunt, en we waren klaar.
Volledig handgeschreven HTML, CSS en JavaScript — geen website builders, geen thema's, geen shortcuts. Een statische site die snel laadt en makkelijk te onderhouden is.
Liesbeth vertrok van nul digitaal. Geen wachtwoordbeheer, geen goede wachtwoordhygiëne. Dat is ook meegenomen: Proton Pass geïnstalleerd en aangeleerd, credentials netjes overgedragen.
Alles staat op haar eigen accounts — DNS, Netlify, GitHub, mailboxen. Ze is eigenaar van elke lijn code en elke login. Als ik nog aanpassingen doe aan haar site, is dat omdat zij dat wil — niet omdat het niet anders kan.
Dat is voor mij de norm, geen uitzondering.